Adviesbureaus zijn er om van te leren. Vaak gebeurt het dat ze niet in de praktijk brengen wat ze aan hun klanten vertellen, maar dat kan van Atos Origin niet gezegd worden.
Ondanks goede jaarcijfers over 2008 zijn ook de aandelen van Atos aan de Parijse beurs naar beneden getuimeld en blijkbaar komt de organisatie daardoor in liquiditeitsproblemen.

“Cash is king”, zoals ze op hun website melden, dus gaat Atos Origin meteen over tot de meest voor de hand liggende techniek: het uitknijpen van leveranciers en onderaannemers. Ongetwijfeld als aanloop tot het heronderonderhandelen van de tarieven wordt de eerste methode in stelling gebracht: het stelen van krediet door het eindeloos rekken van betalingen.

Dochter Atos Consulting liet hier onlang een knap staaltje van zien. Het gaat om een onderaannemer die bij een van de projecten ingeschakeld werd en vooruitbetaling vroeg, zoals gebruikelijk in zijn markt.
Dit werd dan ook overeengekomen en de factuur werd dan ook met plezier tegemoet gezien. Het vervolg geven we hier weer in de vorm van praktisch bruikbare en makkelijk in de praktijk toe te passen tips:

1. versterk het vertrouwen dat de leverancier in u heeft door te vertellen dat u de factuur met plezier tegemoet ziet en dat u er bijzonder prijs op stelt dat de leverancier op een harmonieuze manier met u wil samenwerken;
2. geef aan dat de inkoopafdeling (ongeacht of u al dan niet een aankoopafdeling hebt, daar komt de leverancier toch nooit achter, red.) wel een purchasing order moet  uitschrijven en dat het nummer ervan op de factuur vermeld moet worden;
3. geef uiteraard aan niemand de opdracht om dit document uit te schrijven;
4. wanneer de leverancier begint aan te dringen, verwijst u hem door naar (de eventueel fictieve, red.) inkoopafdeling, die aangeeft nergens van af te weten;
5. wanneer de leverancier ermee dreigt om zijn prestatie niet te leveren, komt u zelf in actie om te verzekeren dat alles in orde komt want dat u tenslotte een gevestigd en dus vertrouwenswaardig bedrijf bent, met verwijziging naar stap 1;
6. wanneer de onderaannemer een week na het leveren van zijn prestatie aangeeft dat het toch wel eens tijd wordt om te betalen, geeft u geïrriteerd aan dat u al tot vervelens toe verteld hebt dat daar een PO-nummer voor nodig is en dat dit niet onder uw verantwoordelijkheid valt;
7. wanneer de leverancier met incasso dreigt antwoordt u gepikeerd dat de leverancier door zijn houding de samenwerkingssfeer ernstig verstoort;
8. u geeft dan pas de opdracht om een PO aan te maken, die dan ook drie dagen bij de leverancier in de bus valt;
10. op dit document staat de standaard betalingstermijn van uw organisatie vermeld: 75 dagen;
11. de inkoopafdeling meldt de protesterende leverancier dat zij  niet op de hoogte zijn van afspraken die met andere afdelingen gemaakt zijn en dat deze trouwens ongeldig zijn;
12. wanneer het incassobureau bij u komt aankloppen, verwijst u door naar de inkoopafdeling die zegt zich te moeten houden aan de inkoopvoorwaarden.

Hiermee hebt u een perfecte padstelling gecreëerd: tegen de protesten van de onderaannemer kunt u uw inkoopvoorwaarden stellen (en het duurt nog minstens een jaar voor de leverancier bij de rechter kan aantonen dat hij die niet vooraf ontvangen heeft) en de gedupeerde kan geen nieuwe factuur met PO-nummer maken, want dan treedt onherroepelijk de 75-dagentermijn in.
Gefeliciteerd, u bent briljant en een geboden crisisoverlever!

Copyright Atos Consulting 2009.

Dit bericht was geplaatst op maart 1, 2009 om 12:45 pm en is gearchiveerd onder 2. Crisis!. Je kan de reacties hierop volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie achterlaten, of een trackback vanaf je eigen website.