Personeelskosten vormen de factor die het zwaarst weegt op het totale budget van de meeste organisaties. Sommige saneerders lijken echter  wel eens te vergeten dat zonder mensen geen kwaliteit, nou, zelfs geen producten en diensten geleverd kunnen worden.

De grote hamvraag is echter: hoeveel mensen hebben we daar dan echt wel bij nodig?

Bovendien zijn ontslagen altijd synoniem van braindrain en kapitaalvernietiging.

En tenslotte zijn er de aanzienlijke ontslagkosten. Al in 2001 ontdekte Bain & Co dat organisaties om die reden pas na 12 tot 18 maanden de positieve (financiële) gevolgen ondervinden van een ontslagronde. Wanneer de meeste economische problemen meestal al weer achter de rug zijn dus.

Hun onderzoek haalde nog enkele halsstarrige mythes rondom ontslagrondes van hun voetstuk.

Mythe nummer een. 

‘In moeilijke tijden ontslaat iedere organisatie werknemers’. Bevinding van Bain&Co echter: 25% van de Amerikaanse top 500 bedrijven kondigde ontslagen aan, maar dat betekende ook dat 75% geen ontslagen in het vooruitzicht stelde.

Mythe nummer twee.

‘Aandeelhouders zijn dol op ontslagrondes.’ Bain&Co onderzocht de cijfers en constateerde dat organisaties er vaak slechter van af kwamen dan wanneer iedereen gewoon op zijn stoel was blijven zitten. Naast al de redenen van hierboven, vermeldt hij ook nog beschadigd vertrouwen, geknakte moraal en zelfs stress en andere gezondheidsproblemen bij het management.

Mythe nummer drie.

‘Ontslagen zijn allemaal hetzelfde’. Aandeelhouders zien dat anders: sommige rondjes zijn terecht, andere het gevolg van zwak management.

Mythe nummer vier.

‘De conjunctuur bepaalt de werkgelegenheid.’

Alsof werkgevers die op sommige momenten blind aanwerven niet weten dat de kosten vroeg of laat als een boemerang terugkomen.  Het klinkt als de Amerikaanse auto-industrie die na decennia durend wanbeleid bij de overheid gaat aankloppen voor kapitaal om de recessie te overbruggen.

Kortom:  we doen er goed aan om eventuele ontslagen goed door te rekenen, inclusief alle kosten: eventuele onderhandelingstijd met de ondernemingsraad, vergoedingen, juridische kosten, reorganisatie van de achterblijvers, braindrain en werving en selectie wanneer het weer goed gaat. En de mogelijke winst door het slim inzetten van “overtallige” medewerkers.

In deze serie van 12 afleveringen kunt u enkele fragmenten lezen uit het boek WAKE-UP CALL: het gaat slecht dus moeten we weer gewoon doen.

Meer informatie en bestellingen: www.nextnext.nl/wakeupcall

Dit bericht was geplaatst op maart 23, 2009 om 3:54 pm en is gearchiveerd onder 2. Crisis!. Je kan de reacties hierop volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie achterlaten, of een trackback vanaf je eigen website.