“We hebben het niet zien aankomen” is een zinnetje dat de oplettende lezer terugvindt in ALLE beschrijvingen van bedrijven waar het fout gaat: Wessanen, DSB, Van der Moolen en ga zo maar door. Zelfs de kredietcrisis hadden de experts niet zien aankomen.
Het roept de gewetensvraag op waar de dunne scheidingslijn ligt tussen realisme en het onvoorwaardelijke geloof in het eigen kunnen dat van leiders verwacht wordt.

Daar staat dan tegenover de de publieke opinie steeds meer inzicht eist in de interne keuken om zich vanaf de zijlijn met de bedrijfsvoering bezig te houden. Het lakemansyndroom dus zo’n beetje. Transparantie is het nieuwe toverwoord.

Maar is transparantie niet een brug te ver? Is het eigenlijk niet “helderheid” wat we willen? De verplichting van leveranciers om helder, duidelijk en eerlijk te zijn over alles wat bepaalt hoeveel waarde wij als klant voor ons geld krijgen? En horen wij ons met al de rest niet te bemoeien? En al helemaal niet met organisaties waar we geen belanghebbende zijn?

Of is transparantie de enige manier waarop buitenstaanders organisaties kunnen behoeden voor de gevolgen van hun eigen blindheid?

Dit bericht was geplaatst op oktober 12, 2009 om 3:01 pm en is gearchiveerd onder 1. Zombie Business. Je kan de reacties hierop volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie achterlaten, of een trackback vanaf je eigen website.