99% van de bedrijven is niet in staat tot co-makership
Sinds enkele jaren (en met name sinds het verschijnen van Competing for the Future van Prahalad) moeten we zo nodig met z’n allen aan het co-maken. Niet dat daar uiteindelijk veel van terecht komt.
Het boek dateert uit 2004 en rond die tijd werd co-makership voor korte tijde de hype van het decennium. We zijn ondertussen zes jaar verder en het enige wat wezenlijk veranderd blijkt, is dat het woord een gangbare term geworden is. Nog steeds onderwerp van gesprek, maar weinig of niet van actie.
Hoeveel leveranciers kent u die samen met u producten en diensten ontwikkelen die u op het lijf geschreven zijn? Precies.
Toch kraait de vakpers voortdurend victorie. Met de Lego-website op kop gaat het echter telkens om websites waar klanten –vaak via heel ingenieuze omwegen- suggesties kunnen geven voor nieuwe producten of verbeteringen aan bestaande.
Deze voorbeelden zijn echter evenzeer uitzonderingen als de bewierookte topbedrijven uit de Amerikaanse managementliteratuur: iedereen krijgt het gevoel dat de resultaten binnen handbereik zijn maar slaagt er om een of andere magische wijze niet in om ze zelf na te volgen.
Met veel poeha lanceerde Starbucks in 2008 een website waar klanten verbetersuggesties voor de klantenservice konden indienen. Op twee jaar tijd liepen er meer dan…. 80.000 ideeën binnen. Daarvan werden er, volgens opgave van Starbucks zelf, welgeteld…. 53 overgenomen. Voor de statistici: dat is precies 0,066%. Waarmee het hele project niet meer dan een PR-stunt blijkt, zoals zovele duurzaamheidsinitiatieven. En participaties in andere hypes.
De reden? Heel eenvoudig: co-makership vergt een dermate forse ingreep in de bedrijfsprocessen dat niemand er in de organisatie er iets bij te winnen heeft. Net zoals customer intimacy (zie een eerdere blogpost) is co-makership een gevaarlijke illusie, een zombie die leveranciers zowel als klanten voor de gek houdt.
om 11:37 am
Zombies komen als half levenden half doden dolend van het kerkhof. Net zo dolend zijn die bedrijven die zich afsluiten van de buitenwereld en denken de waarheid in pacht te hebben. Zo worden ontwikkelingen snel half gedaan en komt men tot halve oplossingen. Een moderne organisatie is een organisatie die zich weet aan te passen aan continue veranderingen. Co-makerschap, Co-creatie en sociale media zorgen ervoor dat er nieuwe denk- en gedragspatronen tussen mensen ontstaan. Waardoor klanten, toeleveranciers en werknemers zich niet meer voor de gek laten houden. Dan wordt zichtbaar dat medewerkers meer tegevoegde waarde hebben dan managers en verandering kan leiden tot vernieuwing en verbetering.