Suïcidale neigingen van familiekapitaal.
Uit het FD van 19-09-06: Familiezaak creëert meer waarde. Een lange reeks onderzoeken blijkt telkens weer te bevestigen dat bedrijven waar families een groot belang in hebben, op termijn meer aandeelhouderswaarde creëren dan andere ondernemingen. Volgens een Belgische onderzoeker is dat 11%, zeg maar twee keer meer.
Alsof we dit al niet lang wisten! Wanneer ik tijdens mijn presentaties vertel over de “passieketen” zijn toehoorders het er telkens roerend mee eens: passie en hartstocht zijn de grootste bronnen van klantwaarde (die op zijn beurt weer voor aandeelhouderswaarde zorgt). En passie is aanstekelijk: hoe kunnen klanten wild enthousiast zijn over producten en diensten als de producerende medewerkers dit niet zijn? Waar halen die dit anders vandaan dan bij het management? En deze bij de directie en die op hun beurt weer bij de aandeelhouders.
Telkens er tussen deze niveaus een kink in de kabel komt, halveert de passie, en dus ook de gegenereerde klantwaarde. Vandaar de natuurlijke voorsprong van het MKB: eigenaar, directeur en manager zijn één en dezelfde persoon en dat scheelt al twee potentiële kinken. En dit blijkt dus ook op te gaan voor zeer grote organisaties waar leden van de familie van eigenaars posities in de dagelijkse leiding betrekken.
Wat raar toch dat venture capitalists en private equity funds zo vaak bedrijven van families overnemen en ze op die manier beroven van een groot deel van hun toekomstig winstcreërend vermogen. Terwijl het kapitaal dat ze beheren voor een aanzienlijk deel afkomstig is van families die…. juist. En die dus beter zouden moeten weten.
De categorie waarin dit bericht is ingedeeld, is een van de competenties die managers, ondernemers en organisaties nodig hebben om te kunnen doen wat anderen niet doen, met andere woorden: om succesvol te zijn. Download hier gratis het artikel “Niet van toepassing!” waarin deze competenties en hun rol uitvoering worden beschreven.